naa grandhalayam

 స్వాతి..... "అన్నయ్యా "  కంప్యూటర్ లో మునిగిపోయిన ప్రదీప్,  ఇందాకటి నుంచి స్వాతి రూమ్ వరకూ వచ్చి వెనక్కి వెళ్ళిపోవటం గమనిస్తూనే ఉన్నాడు.  తను ఏమడుగుదామనుకుంటోందో తెలిసినా స్వాతి మొహమాట పడ్తుంటే నవ్వొచ్చి అలాగే గమనించనట్లు ఉండిపోయాడు.  చివరికి,  "పిలిచిందే" అని మనసులోనే  నవ్వుకుంటూ,  "ఏంటి చిన్నూ"  "ఏమి లేదన్నయ్యా.  పని లో ఉన్నావేమో.  తర్వాత మాట్లాడచ్చులే" అంటూ వెళ్ళబొయింది "పనేమీ లేదురా. లోపలికి రా.  అక్కడే ఆగిపోయావేం.  ఏం మాట్లాడాలి,  చెప్పూ"  "అదీ.......  అన్నయ్యా.....  బావా...."  ప్రదీప్ "అనుకున్నానురా, నువ్వన్నిసార్లు తటపటియిస్తుంటేనే" అనుకుని "ఆ....  బావా...  ఏంటి"  "రేపు పొద్దునే వెళ్ళిపోతాడు కదా. ఎయిర్పోర్ట్ కి ఎలాగో కుదరదేమో, ఇప్పుడొకసారి వెళ్ళి కలిసొద్దామా" "ఇప్పుడా?? ఇప్పుడు నాకు పనుందిరా. అయినా నిన్ననే కదా కలిసింది. మళ్ళీ ఎందుకూ" అన్నాడు ప్రదీప్, స్వాతి ని చూసి నవ్వుకుంటూ  "ఆ.....  అవుననుకో.....  ఒద్దంటావా అయితే.....  సరేలే " అంటూ బాధగా వెళ్ల...

 ఏదో మెసేజ్ వచ్చిందని చూసిన ప్రదీప్ ఖంగారుగా స్వాతి రూమ్ కి పరుగున వెళ్ళాడు.   ప్రదీప్ ని చూసి స్వాతి నవ్వుతూ,  "ఫోటో బావుందా అన్నయ్యా"  "చిన్నూ....  ఈ ఫోటో....  అంటే నువ్వూ.....  "  "హహహ్.. అన్నయ్యా,  నువ్వేనేంటి ఎప్పుడూ నా మీద స్పై చేస్తావు.  ఈ సారి నేనూ చేశా, నువ్వు దొరికిపోయావ్. నేనడిగింది ఏమైనా చేయలేదనుకో,   ఇందాకా నీకు అన్వికి మధ్య జరిగిందంతా ఈసారి ఫోటో కాదు అమ్మ కి వీడియో చూపించేస్తాను" అంటూ నవ్వింది  "వీడియోనా,  అంత పని చేయకురా.  ఏం కావాలో చెప్పు" అన్నాడు భయపడుతూ బుజ్జగించినట్లు  "మరి నాకు పానీపూరి"  "నీకీ పిచ్చేంటిరా. మొన్ననే సెలైన్ పెట్టుకున్నావు సరిపోలేదా"  "సరేలే ఒద్దులే. జరుగు అన్నయ్యా. నేను అమ్మ దగ్గరకి వెళ్ళాలి. అమ్మా ఈ వీడియో... "  ప్రదీప్ స్వాతి నోరు మూసేసి "చిన్నూ ఆడేసుకుంటున్నావు కదా. సరేలే"  ప్రదీప్ చేయి తోస్తూ, స్వాతి "ఏంటి సరే.... "  "పానీపూరి అడిగావు కదా సరే ఇప్పిస్తాలే"  "అదీ....  గుడ్" "హరీష్ బావ కి కాల్ చేయి"  స్వాతి అనుమాన...

 "తను ఏం చెపుదాం అనుకున్నదో అర్థమైన ప్రదీప్ "చుప్. అదేమీ కాదురా. హరీష్ నిన్ను ఎప్పటికీ దూరం చేసుకోడు. తన పరిస్థితి ఏంటో మనకి తెలీదు కదా. అలా ఆలోచించకు" "సరే అన్నయ్య" "పద కిందకి వెళ్దాం. అమ్మ కూడా బాధపడుతోంది. నేనూ హరీష్ తో మాట్లాడతానులే" "ఒద్దన్నయ్యా. నువ్వేమీ అనేక. తనే వస్తాడులే. నువ్వన్నట్లు తను ఏదో పనిలో ఉండుంటాడు. నువ్వు కిందకెళ్ళు. నేనూ వస్తాను" "ఎందుకు? నేను వెళ్ళాక మళ్ళీ ఇంకో రెండు నిమిషాలు ఏడవటానికా. పదా" అనూ కిందకి తీసుకెళ్లాడు.  భోజనాలు చేసేటప్పుడు, రామ్ గారు "రేపు ఆఫీస్ కి వెళ్ళేటప్పుడు, నాదొక ట్రైన్ టికెట్ కాన్సల్ చేయించాలిరా. నీకేమన్నా కుదురుతుందా" "చేస్తానులెండి. కానీ కాన్సల్ చేయటం ఎందుకు" "ఆదివారం మా ఫ్రెండ్ కూతురి పెళ్లి ఉందని చెప్పాను కదా వైజాగ్ లో. రేపు వెళదామని అసలు ప్లాన్. కానీ ఇప్పుడు అమ్మ రానంటోంది" పద్మ గారు "నేను ముందర నుండి రాననే అంటున్నాను. మీరు లాస్ట్ మినిట్ వరకు కూర్చున్నారు. నేను వద్దంటున్నా ఎందుకు కొన్నట్లు" "నాన్న ఎప్పుడూ రమ్మని అడగరు కదమ్మా. ఎందుకు వెళ్ళనం...

  "అన్విత గారు,  ఇలాగే మనం కూర్చుని ఉంటే,  మా అన్నయ్య నాతోనే మాట్లాడిస్తాడు. మనముంటే వీళ్ళు సిగ్గుపడ్తున్నారు. వీళ్ళనే మాట్లాడుకోనిద్దాం. మనం బయటకి వెళదాము" అంటూ అందరూ బయటకి వెళ్ళారు  స్వాతి,  అన్విత చేయి గట్టిగా పట్టుకుంది,  వెళ్లనీయకుండా  అన్వి "స్వాతి..... నీకిదే ఛాన్స్. తను నచ్చలేదని అతనికే చెప్పేసెయ్యి. బయట ఉంటాం " అని వెళ్ళిపోయింది  ఆ వచ్చినతను స్వాతిని కన్నార్పకుండా చూస్తుండగా, స్వాతి మాత్రం అతన్ని కన్నెత్తి కూడా చూడలేదు. ప్రదీప్ వాళ్ళు బయటకి  వెళ్ళగానే ఆ గది నిశ్శబ్దంగా అయిపొయింది. అతను ఏదో మాట్లాడేలోపు స్వాతి లేచీ గుమ్మం దగ్గరకి వెళ్ళింది. తను అలా వెళ్లేసరికి ఆ వచ్చినతను ఖంగారుపడ్డాడేమో మరి, మాట్లాడబోయి ఆగిపోయాడు.  బయట ఎవరూ లేరని నిర్ధారించుకుని,  లోపలికి వెళ్ళిపోతూ, అతను కూడా నిల్చున్నాడని గమనించి,   "చూడండి. మీరెవరో, మీ పేరేంటో కూడా తెలీదు. తెలుసుకోవాలన్న ఆసక్తి లేదు, అవసరం అంతకన్నా లేదు. నేను, మా బావ ప్రేమించుకుంటున్నాం. నేను మా బావని తప్ప ఇంకెవరిని పెళ్ళి చేసుకోను. పెళ్ళి చేసుకోవాల్సి వస్తే, నేను...

  "నేనూ అన్నయ్యా ఈ పెద్ద వాళ్ళ మధ్యలో నుంచి జంప్ అవుతున్నాము. అటు రావచ్చా"  "ఆ అడగడమేంటి. రండీ..... "  స్వాతి నవ్వి "సరే" అని ఫోన్ పెట్టేసింది  అన్విత ఏదో గుర్తొచ్చినట్లుగా, "అన్నయ్యా, కంప్యూటర్ ఉందా.  ఒక చిన్న వర్క్ ఉండిపోయింది కాలేజ్ ది.  ఈలోపు ఫినిష్ చేసేసుకుంటాను"  హరీష్ నవ్వుతూ, మా ఇంట్లో కంప్యూటర్ ఎక్కడుందో నీకు తెలీదేంటి. బావ వచ్చాక వెళ్ళచ్చులే,  అప్పటి వరకూ ఉండు.  నాకు నీ హెల్ప్ కావాలి కిచెన్ లో" అంటూ వంటిట్లోకి వెళ్ళాడు.  తన వెనకాలే అన్విత కూడా వెళ్ళి, ఇద్దరూ తినటానికి ఏవో చేశారు, స్వాతి వాళ్ళొచ్చేలోపు.  డోర్ బెల్ మోగగానే, హరీష్ నవ్వుతూ, "ఇందాక కంప్యూటర్ పనుందన్నావ్  కదా, వెళ్ళి చేసుకోలే. నేను చూస్తాను"  "అబ్బా అన్నయ్యా!! అదేమీ లేదు. మీకు ప్రైవసీ కావాలని చెప్పచ్చుగా" అంది అన్విత సిగ్గుపడుతూ  "మాకు అంతలేదులే. వెళ్ళు వెళ్ళు. మళ్ళీ ఇలాంటి ఛాన్స్ రాదు" అంటూ అన్వితని పంపించి డోర్ తీసాడు హరీష్  "రా బావా.....  కంగ్రాట్స్. అవునూ ఇంతకీ పార్టీ ఎప్పుడూ"  ప్రదీప్, స్వాతి లోపలికి వస్తూ, ...

 "వదిన,  అన్నయ్యగారు....  రండి రండి.  చాలా రోజులకి వచ్చారు" అంటూ తలుపు తీస్తూనే పలకరించారు అన్విత వాళ్ళ అమ్మగారు  పద్మగారు.....  "ఏదో ఒక పనులతోనే అయిపోతోంది సుధా.  ఎలా ఉన్నావు.  తమ్ముడు లేడా"  ""ఉన్నారు.....  ఇదిగోండి మంచినీళ్ళు తీస్కోండి. ఈయనకి చెప్పి వస్తాను" అంటూ అన్విత వాళ్ళ నాన్నగారికి చెప్పి ఇద్దరూ వచ్చారు  అయన వస్తూనే.....  "బావగారు.....  బాగున్నారా. స్వాతి రాలేదా"  రామ్ గారు....  "మేము బావున్నాము.  స్వాతి కి నిన్నంతా కొంచం ఒంట్లో బాగోలేదు. అందుకే ఇంట్లోనే ఉంది.  అన్విత లేదామ్మా"  "లేదన్నయ్యగారు.  ప్రాజెక్ట్ వర్క్ ఉందని వెళ్ళింది"  కొద్దిసేపు ఇలా కబుర్లేవో మాట్లాడుకున్నారు.  రామ్ గారు పద్మగారిని మాట్లాడమని ఆవిడ వైపు చూస్తుంటే మీరు చెప్పండి అంటూ ఆవిడ... ఇద్దరి  సైగలు గమనించి "ఏదో విశేషం లేనిదే ఇద్దరూ కలిసిరారు.  ఏమిటక్కా సంగతులు" అని అన్విత నాన్నగారు అడిగారు  "ఏమి లేదురా. మీ ఇద్దరితో అన్విత పెళ్ళి గురించి మాట్లాడదామని"  "అన్విత పెళ్ళా....  నువ్వే కదా ఇప...

 పద్మగారు కోపంగా "స్వాతి ఏం జరుగుతోందసలూ" అంటూ గట్టిగా అడిగారు  ఆవిడని అంత గట్టిగా మాట్లాడటం ఎప్పుడూ వినని రామ్ గారు లోపలికి వస్తూ నివ్వెరపోయారు.  ఆయన కూడా వినలేదు.  "పద్మా.....  ఏమయ్యిందీ" అంటూ కొంచం కోపంగా అడిగారు పద్మగారు మాత్రం స్వరం తగ్గించకుండా,  "చెప్పూ ఏం జరుగుతోందో.  నిన్న అంతా వాడు మొహం వేలాడేసుకుని కూర్చున్నాడు.  ఇప్పుడు నువ్వెందుకు ఏడుస్తున్నావో చెప్పు. ఏమవుతోంది ఇంట్లో" అంటూ గట్టిగా అడిగేసరికి అప్పటి వరకు కళ్ళలో దాచిన నీళ్ళు బయటకి వచ్చి గట్టిగా ఏడుస్తూ కింద కూర్చుండిపోయింది స్వాతి  "తల్లీ ఏమయ్యిందమ్మా" అంటూ రామ్ గారు స్వాతిని పట్టుకున్నారు  పద్మగారు, స్వాతి పక్కన కూర్చుని తనని దగ్గరకి తీస్కుని తల నిమురుతూ,  "చెప్పవే ఎందుకలా ఉన్నావు. కోపం కాదు. ఏమయ్యింది నిన్నటి నుంచి.  నాతో  చెప్పమ్మా" అంటూ ప్రేమగా మాట్లాడేసరికి  స్వాతి....  "అమ్మా నా వలన అందరికీ బాధే ఉందమ్మా. పుట్టాకా, అమ్మ చనిపోయింది.  నాన్నా ఆరోజు నుంచి ఈరోజుకీ బాధ పడుతూనే ఉన్నారు. నేనెక్కడుంటే అక్కడ చెడు జరుగుతుంది"  "దానికి నువ్వే...

 "మాది బ్రేకప్ అయిపొయింది. జరిగిపోయిందాని గురించీ ఇప్పుడెందుకు కోపం తెచ్చుకోటం. అసలు విషయం పూర్తిగా తెలుసుకోనే లేదు. అయిపోయిందేదో అయిపొయింది. నువ్వెళ్ళి తినేసిరా" అంటూ తన పనిలో కి దూరిపోయాడు  ఇంక తను ఏమడిగినా చెప్పడని తెలిసీ అక్కడ నుంచి వెళ్ళిపోయింది స్వాతి.   పద్మగారు "ఏంటే వెళ్ళినదానివి ఫోన్ చేస్తే ఫోన్ ఎత్తవు. ఇంట్లో ఎంత ఖంగారు పడ్తున్నామో.  నాన్నగారు అలా బయటే కూర్చున్నారు వచ్చినప్పటి నుంచి"  "అమ్మా, ఫోన్ సైలెంట్ లో ఉండిపోయింది.  చూసుకోలేదు. తెలిసినవాళ్ళు కనిపిస్తే కబుర్లు చెప్తూ ఆగిపోయాను. ఈలోపునే అందరూ కాల్ చేసేసారు"  "ఎవరే ఆ తెలిసినవాళ్ళు. ఇంటికి రావాలని కూడా మర్చిపోయి కూర్చునిపోవటానికి"  "అబ్బా ఏంటమ్మా.  వచ్చేసాను కదా. ఆకలేస్తోంది.  ఏమైనా పెట్టు ముందరా.  అన్నయ్యని పిలువు"  "వాడు తినను. కడుపులో బాలేదన్నాడు. పద మీ ఇద్దరికీ పెడతాను" అంటూ భోజనాలు ముగించుకుని, హరీష్ కి మెసేజ్ చేసింది.   " బావ ఒక్కసారి కాల్ చేయచ్చా"  "చేయరా.  అడగాలా" అంటూ అక్కడ నుంచి రిప్లై   స్వాతి ఫోన్ చేసి,...